Δημήτρης Σπυριδάκης: «Η μουσική ολοκληρώνεται μόνο όταν συναντά ανοιχτά αυτιά και βλέμματα.»

Θα ξεκινήσω όπως πρέπει από τα βασικά! Πότε άρχισες να σεργιανάς στους δρόμους της μουσικής; Κοινώς, πότε συνειδητοποίησες πως η μουσική είναι για σένα κάτι παραπάνω από μια ασχολία απλά στον ελεύθερο σου χρόνο;

Ξεκίνησα στα 7 μου χρόνια και από τότε ήταν και συνεχίζει να είναι το παιχνίδι μου (γι αυτό λέμε πάμε να παίξουμε μουσική) η ασχολία μου η αγάπη μου οι ήχοι που μου δίνουν ζωή, μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα κατάλαβα ότι αυτό θέλω να κάνω με αυτό θέλω να ασχοληθώ και να εμβαθύνω τις γνώσεις μου πάνω σε αυτή την επιστήμη που ασχολείται με τους ήχους. 

Με ποιο ή ποια είδος/η ασχολείσαι;

Μουσική… Ασχολούμαι με τη μουσική γενικά μια ιδιαίτερη αγάπη όμως έχω στο τόπο που γεννήθηκα αφού έχω γαλουχηθεί με τα παραδοσιακά ακούσματα της Κρήτης.

Ένας μαγικός τρόπος έκφρασης και δημιουργικής ανησυχίας για πολλούς. Για σένα;

Είναι όντως τρόπος έκφρασης και ανησυχίας και είμαστε τυχεροί που μπορούμε να εξωτερικεύουμε τα συναισθήματα μας χωρίς να χρειάζεται να μιλήσουμε κάπου τυχεροί που έχουμε μια επικοινωνία μια σύνδεση με τη μουσική την ώρα που συνθέτουμε ή μαθαίνουμε ή παίζουμε ένα μουσικό έργο. 

Ποιες είναι οι ιδιαίτερες μουσικές σου επιρροές;

Σίγουρα όπως ανέφερα είναι η παράδοση του τόπου μου αλλά έχω επηρεαστεί και από αλλά είδη όπως κλασική μουσική, τζαζ, ανατολίτικη, βυζαντινή και σύγχρονή. Για μένα να τονίσω ότι δεν υπάρχουν είδη απλά το αναφέρω για να ξεχωρίσω, η μουσική είναι μια και είναι υποκειμενικό το τι αρέσει στον καθένα..

Υπάρχουν τυχόν καλλιτέχνες οι οποίοι λειτουργούν ως πρότυπο για σένα;

Εννοείτε και πάρα πολλοί. Θα αναφερθώ σε δύο μεγάλους μουσικούς - λαουτιέρηδες όπως ο Κουτσουρέλης και ο Χρήστος Ζωτος όπου άνοιξαν νέους δρόμους στα δικά μου ακούσματα όταν ξεκινούσα. 

Πού σε βρίσκουμε αυτό τον καιρό;

Ετοιμάζω κάποια νέα τραγούδια σε δικές μου συνθέσεις και φίλων συνθετών και στιχουργών όπου θα κυκλοφορήσουν από την δισκογραφική μου εταιρεία spider music και την Ευανθία Μάγγνη και να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ γιατί αγαπάει και έχει αγκαλιάσει αυτό που κάνω και με στηρίζει σε κάθε μου βήμα και έχουμε και τις εμφανίσεις μας σε διάφορα μέρη εντός και εκτός Κρήτης.

Στην σημερινή εποχή του «κοινωνικού πανικού» επιβιώνει ένας καλλιτέχνης;

Αν αυτό που κάνεις το αγαπάς δε σε νοιάζει κάτι άλλο απλά ασχολείσαι με αυτό δε πρέπει ποτέ να δούμε τη μουσική ως επάγγελμα δε πρέπει να ξεχνάμε ποτέ γιατί ξεκινήσαμε να ασχολούμαστε απ όταν είμασταν παιδιά άλλος με το χορό άλλος με ένα άθλημα άλλος με ζωγραφική άλλος με ποίηση άλλος να γράφει μυθιστορήματα άλλος να σκηνοθετεί από παιδί αν λοιπόν χαθούμε μέσα στη καθημερινότητα ή από τις κρίσεις η το πώς επιβιώνουμε ή αν θες και από κάτι χαρούμενο όπως από το χειροκρότημα ή από τη δόξα ή τα χρήματα τότε έχει χαθεί η μαγεία δεν υπάρχει ποια μουσική υπάρχει το μάρκετινγκ που αυτό έχει ημερομηνία λήξης ενώ η μουσική δε θα σε προδώσει ποτέ μόνο εμείς μπορούμε να τη προδώσουμε. Οπότε θέμα επιβιώσεις μπορεί να υπάρξει αλλά είσαι καλλιτέχνης; Ή δεν είσαι..;; Ή μήπως το έχεις ξεχάσει ή το έχεις κρύψει και προσπαθείς με άλλους τρόπους να επιβιώσεις..;; Έτσι όμως χαμηλώνει το επίπεδο δεν ανεβαίνει.. 

Υπάρχουν οι δυνατότητες να επικοινωνήσεις την τέχνη σου; Πως επηρέασε η διάδοση του Internet τη μουσική βιομηχανία και τους καλλιτέχνες τα τελευταία χρόνια; Είναι σύμμαχος ή εχθρός για τους νέους καλλιτέχνες;

Ειδικά τώρα οι δυνατότητες είναι περισσότερες να επικοινωνήσεις τη τέχνη σου αλλά υπάρχουν και παγίδες γιατί μέσα από όλο αυτό το ψηφιακό βιβλίο που δε τελειώνουν ποτέ οι σελίδες του χάνεσαι ξεχνιέσαι κάθε μέρα διαβάζεις ακούς βλέπεις άλλα πράγματα επηρεάζεσαι και είναι δύσκολο να ξεχωρίσει κάτι όπως επίσης πολύ εύκολα σχηματίζεται μια γνώμη χωρίς να γνωρίζουμε, απλά όταν βλέπεις ή ακούς ένα πράγμα και δε σου αρέσει πολύ δύσκολα μπαίνεις στη διαδικασία να ακούσεις ή να διαβάσεις ή να δεις κι άλλα πράγματα ενώ στο δίσκο για παράδειγμα είχες ολοκληρωμένη άποψη άκουγες δύο τρία τέσσερα πέντε τραγούδια και μπορούσες να βγάλεις μια ολοκληρωμένη άποψη, τώρα με ένα τραγούδι για παράδειγμα απλά σχηματίζεις τη γνώμη σου που μπορεί να μην είναι και σωστή γιατί δεν έχεις ολοκληρωμένη εικόνα. Οι εταιρείες εννοείται βοηθούν με το τρόπο τους και είναι κοντά όπως ανέφερα παραπάνω για μένα την spider music και την Ευανθία Μάγγνη.

Τι θα έλεγες στους νέους που θα θέλουν να ασχοληθούν επαγγελματικά με τη μουσική, κρίνοντας με την προσωπική σου εμπειρία;

Όπως σου ανέφερα ξανά να μη ξεχάσουν γιατί ξεκίνησαν να ασχοληθούν με τη μουσική και ποτέ να μη το δουν σαν επάγγελμα να το δουν σαν παιχνίδι σαν μια θάλασσα που δε τελειώνει ποτέ να κολυμπούν συνέχεια να μαθαίνουν πράγματα και να εξελίσσονται χωρίς έπαρση και χωρίς εγωισμούς στη μουσική δεν χωρούν τέτοια, ταπεινά και διψά για μάθηση να ανεβαίνει συνεχώς το επίπεδο να μαθαίνουμε όλοι.. 

Κλείνοντας ποιο μήνυμα θέλεις να στείλεις στους αναγνώστες μας;

Καταρχάς να σ ευχαριστήσω για τη Τιμή που μου κάνεις να βρίσκομαι μέσα στο duende-art και να παραχωρήσω τις απόψεις μου σε σένα Ευχαριστώ όσους διάβασαν και στάθηκαν στη δουλειά μου. Η μουσική ολοκληρώνεται μόνο όταν συναντά ανοιχτά αυτιά και βλέμματα. Η ουσιαστική οπτική ακρόαση είναι πάντα μορφή διαλόγου.