Αναστασία Τσακίρη: "Το θέατρο για μένα είναι εκπαίδευση."

Ο μεγάλος Κάρολος Κουν είχε πει «ότι κάνουμε θέατρο για την ψυχή μας». Για σας ποια είναι η έννοια αυτής της φράσης;

Θα την ενστερνιστώ, ως εμψυχώτρια θεατρικής αγωγής και σκηνοθέτιδα ερασιτεχνικών σχημάτων, ως βραχίονα του εργαλείου του θεάτρου σε ανθρώπους που κάνουν θέατρο ερασιτεχνικά με σκοπό να μάθουν και να γεμίσουν την ψυχή τους με την «μαγεία» του, αλλά και ως εργαλείο τρόπου αντιμετώπισης προβλημάτων σε συνεργασία άλλων επιστημονικών κλάδων όπως η ψυχολογία και η κοινωνιολογία.

Δηλαδή τι είναι για σας το θέατρο;

Το θέατρο για μένα είναι εκπαίδευση .Είτε όντας εμπλεκόμενος είτε ως θεατής… Είναι ένας τόπος όπου καλούμαστε να δούμε αληθινά συναισθήματα σε δεδομένες συνθήκες, όπου οι ηθοποιοί ποιούν ήθος και δημιουργούν χαρακτήρες… Το θέατρο είναι εκπαίδευση γιατί απαιτεί πειθαρχία και ήθος και σεβασμό, είτε ερασιτεχνικό είτε επαγγελματικό …Το θέατρο είναι ένα εκπαιδευτικό εργαλείο που το υπηρετώ με σεβασμό 30 χρόνια και το είδα να λειτουργεί θεραπευτικά .

Πού σας βρίσκουμε θεατρικά αυτό τον καιρό;

Στην θέση της σκηνοθέτιδας του ερασιτεχνικού θιάσου της ΙΚΘ entremosotros, όπου ετοιμάζουμε μια πάρα πολύ γουστόζικη και δροσερή παράσταση , με το έργο «μπαμπάδες με ρούμι» των Ρέππα Παπαθανασίου. Για δύο μόνο εμφανίσεις στο θέατρο «Σταύρος Κουγιουμτζής» στο Πανόραμα, στις 21:00 το βράδυ.

Εκτός από την θέση σας στην Ισραηλιτική Κοινότητα Θεσσαλονίκης ασχολείστε και με άλλες αξιόλογες δράσεις. Θα μας γνωρίσετε τις δράσεις σας;

Αυτό τον καιρό είχα την τύχη και την τιμή να συνεργαστώ με τον οργανισμό SHE- Society for Help & Empowerment όπου υλοποιήσαμε βιωματικά και διαδραστικά εργαστήρια με τίτλο Support for Experience του έργου Support for Change στο πλαίσιο του προγράμματος POWER, υπο την αιγίδα της actionaidκαι την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής ένωσης .Με όχημα το θέατρο και, με την καθοδήγηση μου ως εμψυχώτρια θεατρικής αγωγής, μαζί και υπό την επιστημονική επίβλεψη ψυχολόγου καταφέραμε μέσα από τη βιωματική διαδικασία και καλλιεργήσαμε την κατανόηση και την εν συναίσθηση, οδηγούμενοι σε βαθύτερη γνώση γύρω από τις απαραίτητες δεξιότητες και τους κατάλληλους τρόπους αντιμετώπισης όταν ερχόμαστε σε επαφή με περιστατικά έμφυλης βίας.

Επίσης συνδυάζοντας τις σπουδές μου στην φιλολογία με το θέατρο ετοιμάζω μια ακόμη βιβλιοπαρουσίαση , και λέω μια ακόμη διότι επιμελήθηκα την άνοιξη και την βιβλιοπαρουσίαση της αυτοβιογραφίας ενός σπουδαίου ανθρώπου του Γιώργου Τζιόκα «Η σιωπή των σταθμών» του «ζωγράφου της ποίησης».

Ετοιμάζω λοιπόν, στον Ιανό στις 22 Ιουνίου και ώρα 18:30 στο παιδικό τμήμα στην Γρηγορίου Παλαμά, την παρουσίαση ενός παιδικού βιβλίου της Σιβάν Κοέν με τίτλο «Η λίμνη» την οποία έχω μετατρέψει σε μια ξεχωριστή διαδραστική εμπειρία για παιδιά και μεγάλους, όπου οι σελίδες του βιβλίου μεταμορφώνονται σε θεατρική παράσταση, εικόνα digitalart με ζωντανή μουσική πρωτότυπη , θεατρικό παιχνίδι και εκπαιδευτικό υλικό που θα πάρει όποιος επιθυμεί φεύγοντας. Υπογράφω σε αυτό το τεράστιο project τη διεύθυνση παραγωγής, την σκηνοθεσία και τον συντονισμό της δράσης.  

Ως ηθοποιό που σας βρίσκουμε;

Ως ηθοποιό με βρίσκεται στην οθόνη της τηλεόρασης και του υπολογιστή να ρωτάω «Τι κάνεις εσύ εδώ;» στην διαφήμιση της Aegeanairlinesκαι σε ένα μικρό ρόλο σε μια ξένη σειρά το «thedig» που δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη.

Θα γυρίσω στο θέατρο. Όταν σβήσουν τα φώτα και κοπάσουν τα χειροκροτήματα ποια συναισθήματα μένουν στα άτομα που εργάστηκαν για την παράσταση;

Πλήρωσης, ικανοποίησης, ανακούφισης, χαράς, αγωνίας και δικαίωσης … και όλο αυτό σε επανάληψη γιατί το ξαναζούνε συνεχώς.

Έχετε να μας διηγηθείτε μια περίεργη κατάσταση που ζήσατε πάνω στη σκηνή;

Θα σας πω μια αστεία ιστορία. Έπαιζα σε μια παράσταση σε περιοδεία στην επαρχεία και παίζαμε σε μία εξέδρα ενός σχολείου… Όταν ήρθε η στιγμή να βγω από τη σκηνή ανακάλυψα ότι δεν υπήρχε πια η σκάλα… Έτσι κάθισα με γυρισμένη την πλάτη, εκεί άκρη άκρη ακίνητη μέχρι να τελειώσει η επόμενη σκηνή να ξαναφέρουν τη σκάλα για να βγω με τους υπολοίπους. Το αστείο είναι ότι μια φίλη και συνάδερφος, καλή της ώρα, ήρθε από κάτω και γέλαγε ψιθυρίζοντας μου διάφορα πειράγματα.

Ποια είναι τα σχέδιά σας και ποιες οι επιθυμίες σας;

Έχω μεταφράσει δύο θεατρικά έργα. Ένα Αμερικάνικο το « theshapeofthings» του NeilLabuteκαι ένα ισπανικό το «δημιουργημένα. συμφέροντα του Benevente. Το πρώτο ευελπιστώ να το δω να παίζεται το δεύτερο, το οποίο θα το δω να παίζεται, σε δική μου δραματουργική επεξεργασία και διασκευή, από την κεντρική σκηνή του δημοτικού θεάτρου Συκεών, Θεσσαλονίκης σε σκηνοθεσία του Σταμάτη Στάμογλου στα Μερκούρια τον Αύγουστο, σχεδιάζω να το εκδώσω το Φθινόπωρο με τις εκδόσεις των «σύγχρονων οριζόντων».

Με την ΙΚΘ έχετε κάποια σχέδια για το μέλλον; Επειδή μιλήσατε για δύο παραστάσεις…

Βεβαίως , ξεκινάμε το Σεπτέμβριο ένα πολύ μεγάλο Project , το οποίο σχεδιάζουμε πολύ καιρό τώρα με τον συνεργάτη μου τον Αλμπέρτο το Σεβή και την ομάδα. Θα ξεκινήσουμε πρόβες το φθινόπωρο αφού ολοκληρώσουμε τον σχεδιασμό του που τρέχουμε ήδη από τώρα , θα συνεργαστούμε και με την χορωδία της ΙΚΘ … 

Κλείνοντας, ποιο μήνυμα θέλετε να στείλετε στους αναγνώστες μας;

Να αγαπάνε το θέατρο, να βλέπουν θέατρο και να το στηρίζουν.